Ognisko w Warszawie – Parafia św. Pallottiego, ul. Skaryszewska 12

Parafia
Centrum Pomocy Duchowej - ul. Skaryszewska 12 (wejście od ul. Lubelskiej) - spotkania Ogniska Sychar Pallotyńskie Centrum Pomocy Duchowej, przy ul. Skaryszewskiej 12 w Warszawie (wejście schodkami w dół od ul. Lubelskiej) – spotkania w następujące poniedziałki:pierwszy, drugi (spotkanie z psychologiem - oprócz lipca i sierpnia) i czwarty poniedziałek miesiąca.
Spotkania rozpoczynają się o godz. 19:00. Poprzedzone są Mszą św. w kościele o godz. 18:00. SERDECZNIE ZAPRASZAMY.
Opiekunem duchowym Ogniska jest ks. Przemysław Krawiec SAC.
Pallotyńskie Centrum Pomocy Duchowej >>>
Parafia św. Wincentego Pallottiego >>>
Stowarzyszenie OPP
program do pit - darmowy

Miesięczne archiwum: Lipiec 2009

Chodzenie za Jezusem łączy się z doświadczaniem prób. Stawiając uczniom pytania, Jezus umożliwia im poznanie siebie samych. Równocześnie uczniowie szukają odpowiedzi na pytania stawiane przez Mistrza. Ujawniają swoją bezradność wobec problemu. Odkrycie własnej bezradności sprawia, że znowu kierują wzrok na Pana. Bezradność przygotowuje do uczestniczenia w cudzie, do tego, aby przez człowieka przepływała moc Boża. Bezradność człowieka umożliwia ujawnienie się Bożej mocy. Gdy uczniowie są zaradni, nie współpracują z Mistrzem.
Zadanie, przed którym stanęli, przerasta ich możliwości. Słuchają, patrzą, odpowiadają na pytania. To umożliwia ludzka niemoc. Niemoc otwiera. Jest ona zdolnością do przyjmowania. Nie jest ona niezaradnością, lecz uświadomieniem sobie pierwszeństwa Boga we wszystkim, również w moim życiu.
Idziemy za Jezusem, kiedy doświadczamy Jego mocy. Odczucie bezradności, bezsilności przed Bogiem, a równocześnie powierzanie Mu swojego stanu umysłu, ducha i ciała, jest znakiem uzdrawiania człowieka. Cudem dokonującym się w człowieku jest uznanie Bożej mocy. Rozdawanie przez Jezusa Jego darów dokonuje się wraz z uwierzeniem, że Bóg może to uczynić. To, co Jezus daje wprowadza w odczuwanie pełni. Oni są nasyceni pokarmem, uzdrowieni na ciele i pocieszeni w sercu słowem, które płynie z ust Bożych.
Zadaniem człowieka doświadczającego braku jest SŁUCHAĆ i WYPEŁNIAĆ, zaangażować się w Słowo, które Jezus wypowiada, zaangażować się ufnie.
Aby stał się cud przemiany, człowiek musi zrobić wszystko, na co go stać. Ta granica możliwości jest względna, dla każdego człowieka inna. Najważniejsze jest to, aby wysiłek był „aż po brzegi”.
Tajemnicą Boga jest to, w jaki sposób dokona się przemiana i kiedy ona nastąpi.
Na spotkanie wspólnotowe przybyli: Joanna, Jadwiga, Agata, Ania, Robert, Andrzej.

Gdy czujesz się samotny z powodu np. opuszczenia przez bliską osobę np. współmałżonka, pamiętaj, że Bóg jest z tobą. Biblia mówi: „(4) Chociażbym chodził ciemną doliną, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. Twój kij i Twoja laska są tym, co mnie pociesza. ” PS. 23,4 (BT)
Nawet jeżeli rodzice się ciebie wyrzekną, Bóg nigdy tego nie zrobi. Biblia mówi: „(10) Choćby mnie opuścili ojciec mój i matka, to jednak Pan mnie przygarnie. ” PS. 27,10 (BT)
Bóg nigdy nas nie porzuci. Biblia mówi: „(18) Nie zostawię was sierotami: Przyjdę do was.” JAN 14,18 (BT). Nigdy nie jesteśmy całkiem sami. Biblia mówi: „(10) Bo góry mogą ustąpić i pagórki się zachwiać, ale miłość moja nie odstąpi od ciebie i nie zachwieje się moje przymierze pokoju, mówi Pan, który ma litość nad tobą. ” IZAJ. 54,10 (BT)

Różnica między osamotnieniem a samotnoscią

Osamotnienie to izolacja, to brak dobrych więzi z innymi, to ucieczka przed nimi z powodu egoizmu lub tez lęku o siebie. Natomiast samotnosć to chwilowe odejscie „na miejsce osobne” ze swiadomoscią, że za życie odpowiada się najpierw przed Bogiem.

„Chwile samotnosci są wezwaniem, by głębiej otwierać się na ludzi, pełniej powierzać się Bogu. W samotnosci oczyszcza się miłosć do Boga i do ludzi” – ks. Józef Augustyn SJ

Na spotkanie wspólnotowe przybyło 9 małżonków: Maria, Maria, Maria, Joanna, Ania, Ola i Marcin, Halinka, Andrzej.

Kronika